นาฬิกามือสองน่าลงทุนไหม คำตอบที่ร้านรับซื้อจะบอกคุณ

เขียนโดย ทีมงาน Only Watch Club · อัปเดตล่าสุด กันยายน 2569 · อ่านประมาณ 12 นาที

ก่อนอื่น เรื่องนี้เราไม่ใช่ที่ปรึกษาการลงทุน

ตัวเลขจริง: มีแค่ 3 แบรนด์ที่ยังเก็บมูลค่าเป็นบวก

ข้อมูลตลาดมือสองทั่วโลกที่ WatchCharts เก็บ ณ ต้นปี 2569 บอกว่า Rolex ยังขายต่อได้ สูงกว่าราคาป้ายประมาณ 6.7% ขณะที่ Omega ซื้อขายกันต่ำกว่าราคาป้ายราว 36% และ Tudor ต่ำกว่าราว 41%

ที่น่าสนใจกว่านั้นคือรายงานของ Morgan Stanley ระบุว่าในบรรดาแบรนด์ที่ติดตาม มีเพียง 3 แบรนด์ ที่การเก็บมูลค่ายังเป็นบวก คือ Rolex, Patek Philippe และ Audemars Piguet

แปลเป็นภาษาบ้าน ๆ คือ ถ้าคุณซื้อนาฬิกาเรือนหนึ่งจากร้านตัวแทนในราคาป้าย แล้วเดินออกมาขายต่อวันรุ่งขึ้น โอกาสที่จะได้เงินคืนครบมีอยู่ในกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น นอกกลุ่มนั้นคุณกำลังจ่ายค่าความสุขในการได้ใส่ ซึ่งไม่ผิดอะไร แต่มันคนละเรื่องกับการลงทุน

แหล่งข้อมูล: WatchCharts (Value Retention) และรายงานตลาดนาฬิกาของ Morgan Stanley อ้างอิงตัวเลข ณ ต้นปี 2569 ตลาดเคลื่อนไหวได้ตลอด และเป็นตัวเลขตลาดโลกเทียบราคาป้ายในต่างประเทศ ไม่ใช่ตลาดไทย

ทำไมตัวเลขตลาดโลกใช้กับเมืองไทยตรง ๆ ไม่ได้

คนไทยที่อ่านข่าวว่า “Rolex ขายต่อได้เกินราคาป้าย” แล้วเอามาคิดกับเรือนของตัวเอง มักผิดหวัง เพราะสองอย่างนี้

• ราคาป้ายในไทยสูงกว่าหลายประเทศ เพราะมีภาษีนำเข้าและภาษีอื่นบวกเข้ามา เวลาขายต่อ ตลาดอ้างอิงราคาซื้อขายจริงในตลาดโลก ไม่ได้อ้างอิงว่าคุณจ่ายไปเท่าไหร่
• คนซื้อในไทยมีจำนวนจำกัด เรือนที่ตลาดโลกต้องการมาก ๆ บางรุ่น ในไทยหาคนซื้อยากกว่า เพราะกลุ่มคนที่จ่ายราคานั้นได้มีไม่มาก ยิ่งเรือนแพงยิ่งหาคนซื้อยาก และยิ่งใช้เวลานาน

เราเจอเคสแบบนี้เรื่อย ๆ ลูกค้าเอาใบเสร็จมาให้ดูว่าซื้อมาเท่าไหร่จากร้านในห้าง แล้วคาดว่าจะได้คืนใกล้เคียงกัน ส่วนต่างที่เจอจริงมักทำให้ใจเสีย ซึ่งเราเข้าใจ แต่แก้ที่ปลายทางไม่ได้ ต้องรู้ตั้งแต่ก่อนซื้อ

ต้นทุนที่คนมักลืมคิด

คนที่คิดว่านาฬิกาเป็นการลงทุนมักคิดแค่ “ซื้อเท่านี้ ขายได้เท่านั้น” แต่ของจริงมีอย่างอื่นอยู่ระหว่างทาง

ข้อสุดท้ายสำคัญกว่าที่คนคิด สิ่งที่ทำให้ทองหรือกองทุนต่างจากนาฬิกา ไม่ใช่แค่ราคา แต่คือความง่ายในการเปลี่ยนเป็นเงิน ทองเดินเข้าร้านไหนก็ได้ราคาใกล้เคียงกันเพราะมีราคากลางประกาศทุกวัน นาฬิกาไม่มีราคากลางแบบนั้น ราคาขึ้นกับว่าตอนนั้นใครอยากได้เรือนนั้นอยู่หรือเปล่า

ถ้าอย่างนั้นคนที่ได้กำไรเขาทำอะไรต่างจากเรา

มีคนที่ทำเงินจากนาฬิกาจริง แต่เกือบทั้งหมดมีอย่างน้อยหนึ่งข้อในนี้

1. ซื้อได้ในราคาที่คนทั่วไปซื้อไม่ได้ เช่นเป็นลูกค้าประจำร้านตัวแทน ที่ได้คิวเรือนที่ของขาด หรือรับซื้อจากคนที่ต้องใช้เงินด่วน กำไรเกิดตอนซื้อ ไม่ใช่ตอนขาย
2. ดูออกว่าเรือนไหนแท้ เรือนไหนเปลี่ยนอะไหล่มา ทักษะนี้ใช้เวลาหลายปี คนที่ดูไม่ออกจะซื้อของที่มีปัญหามาในราคาของดี
3. ถือได้นานพอ เงินที่ลงไปเป็นเงินที่ไม่ต้องใช้ในห้าปีสิบปี คนที่ต้องขายตอนจำเป็นคือคนที่เสียเปรียบที่สุดในตลาดนี้
4. ถือหลายเรือน ทำให้เรือนที่ขาดทุนถูกกลบด้วยเรือนที่กำไร คนที่มีเรือนเดียวคือการเดิมพันครั้งเดียว ถูกหรือผิดก็จบตรงนั้น

ถ้าคุณไม่มีข้อไหนเลย สิ่งที่คุณกำลังทำไม่ใช่การลงทุน เป็นการซื้อของที่ชอบแล้วหวังว่าราคาจะขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนทั่วไป แค่อย่าเรียกมันว่าการลงทุนแล้วเอาเงินที่จำเป็นต้องใช้มาลง

มุมที่เราคิดว่ามีประโยชน์กว่า

แทนที่จะถามว่า “น่าลงทุนไหม” ลองเปลี่ยนเป็น “ถ้าวันหนึ่งต้องขาย จะเสียไปเท่าไหร่” คำถามนี้ตอบได้จริงและใช้เลือกได้จริง

เรือนที่ตอบคำถามนี้ได้ดีมักมีลักษณะร่วมกัน — เป็นรุ่นที่ผลิตต่อเนื่องมานาน หน้าปัดและสายเป็นแบบมาตรฐานไม่ใช่รุ่นพิเศษที่คนชอบน้อย เป็นสเตนเลสมากกว่าทอง และเป็นรุ่นที่คนรู้จักชื่อ ไม่ใช่รุ่นที่ต้องอธิบายให้คนซื้อฟังก่อนว่าดียังไง

ถ้าอยากรู้ว่าเรือนที่คุณมีอยู่ตอนนี้อยู่ตรงไหน บทความเทียบ Rolex Omega Tudor ลงรายละเอียดไว้ และถ้าอยากรู้ตัวเลขจริงของเรือนคุณ ส่งรูปมาถามได้เลย ถามเฉย ๆ ไม่ขายก็ได้ครับ

คำถามที่พบบ่อย

อ่านต่อ

• Rolex vs Omega vs Tudor เก็บมูลค่าต่างกันแค่ไหน
• ตารางราคารับซื้อทุกยี่ห้อ
• จำนำ vs ขายขาด แบบไหนคุ้มกว่า